آموزش دی وی دی |مجله آموزشی مقالات آموزشی, ترفندهای آموزشی

شبکه جهانی وب اشیا چیست و کاربری آن در کجاست؟

شبکه جهانی وب اشیا چیست و کاربری آن در کجاست؟

ما شبکه جهانی وب را چند دهه است که می‌شناسیم. سری‌ای از کامپیوترها که به یکدیگر وصل هستند و با یکدیگر تبادل معلومات انجام می‌دهند.

با این وجود چند دهه قبل، منظور از کامپیوترها، رایانه های لابراتوراهای بزرگ بررسی و بعدها رایانه های رومیزی بود.

مدت فراوانی است که لپ‌تاپ‌ها هم به جمع رایانه های موجود در بستر شبکه جهانی وب اضافه شده‌اند.

تلفن همراه‌ها هم، وسایل دیگری بودند که مهمان بستر شبکه جهانی وب شدند.

هر روز وسایل تازه ای، به شبکه جهانی وب وصل می‌شوند. ساعت‌های هوشمند نمونه‌ای از این وسایل شمرده می‌شوند.

خودروها، سیستم روشنایی خانه‌ها، یخچال‌ها، چراغ‌های راهنمایی و رانندگی، همگی وسایلی هستند که تحت نام یک واحد مستقل به شبکه جهانی وب اضافه می‌شوند.

کامپیوترها، دیگر الزاماً به آن شکل سنتی که ما می‌شناسیم (صفحه کلید و کیس و مانیتور)‌ نیستند.

آنها در شکل قطعات کوچک، میکروکنترلرها، پردازشگر‌های الکترونیکی و مودم‌ها، در خانه و ابزارهای زندگی و محیط ما جاسازی شده‌اند.

امروز، شبکه جهانی وب را بیش از آنکه بتوان شبکه جهانی وبِ کامپیوترها دانست، باید شبکه جهانی وب اشیا اسم گذاری کرد.

با توجه به پیش‌بینی موسسه‌ی گارتنر، در سال ۲۰۱۷ میلادی، حدود هشت میلیارد و چهارصد میلیون وسیله به شبکه جهانی وب وصل هستند. عددی که درمقایسه با سال ۲۰۱۶، حدود ۳۰ درصد گسترش نشان می‌دهد.

موسسه‌ی گارتنر پیش‌بینی می‌کند که Web of Issues که به روش مخفف IoT هم نامیده می‌شود، در سال ۲۰۲۰، حدود ۲۰ میلیارد وسیله را پوشش دهد.

اگر چه به تدریج، بررسی‌های تازه‌تری مطرح شده که بر این باور هستند که تعداد وسایل وصل به یکدیگر در سال ۲۰۲۰، حدود پنجاه میلیارد ابزار خواهد بود.

 اهمیت بینهایت زیادی دارد که تنوع وسایل و ابزارهای موجود در بستر IoT را به خاطر داشته باشیم.

اگر چه کامپیوترها، لپ‌تاپ‌ها، تلفن همراه‌ها و ساعت‌های هوشمند، در سالهای در ابتدا سهم زیادی از وسایل حاضر در محیط IoT را به خود اختصاص می‌دهند، با اینحال به تدریج انبوهی وسایل تازه به سری ابزارهای قبلی اضافه خواهد شد.

ابزار آمازون اکو (و نمونه‌های شبیه به آن که به وسیله دیگر تولیدکنندگان ارائه می‌شوند) نمونه‌ای از ابزار‌هایی هستند که در بستر IoT حضور جدی دارند.

به علاوه از طرف دیگر، دوربین‌های حفاظتی داخل ساختمان‌ها هم نمونه‌ی دیگری از ابزارهایی هستند که در بستر IoT حضور داشته‌اند و با این وجود به کمک تکنولوژی‌های ارتباطی تازه، حضورشان پررنگ‌تر هم شده است.

با این وجود IoT را نمی‌توان صرفاً به روش اینترنتی با حضور اشیا تعریف کرد. اینکه غیر از کامپیوترها و تلفن همراه‌ها، وسایل دیگری هم وارد محیط شبکه جهانی وب شده‌اند، مهلت‌ها، توانایی‌ها و با این وجود تهدید‌های تازه ای هم به وجود آورده است:

این نکته به خودی خود، خوب یا بد نیست.

با اینحال مهم است که زمان بهره برداری از نرم افزارهایی از این دست، طعم و رنگ IoT را به خاطر بسپاریم:

ده‌ها هزار گوشی تلفن همراه در شهر ما، بدون اینکه با ما صحبت کنند یا وقت ما را بگیرند با یکدیگر و با چند صد ابزار Server در نقاط مختلف جهان در ارتباطند و با محاسبه‌های گسترده و سنگین، می‌کوشند تک تک انسان‌ها را به مسیری خوب‌تر و با ترافیک کمتر هدایت کنند.

این کار در قبلی، وظیفه‌ی انحصاری پلیس راهنمایی و رانندگی بود و الان شبکه‌ی تماس بزرگ دیجیتال، به تدریج بار پلیس را در این عرصه سبک‌تر می‌کند.

 در حقیقت پلیس راهنمایی و رانندگی،‌ بیشتر به پلیس رانندگی مبدل شده است و نیمه‌ی اول وظیفه هر روز بیش از قبل، دیجیتالی می‌شود. 

 

 تعریف شبکه جهانی وب اشیا

با استناد به مطالب مطرح شده بالا، می‌توانیم پلیس راهنمایی و رانندگی،‌  را به روش پایین تعریف کنیم:

شبکه جهانی وب اشیا، سیستمی از کامپیوترها، ماشین‌های محاسبه، ابزار‌های دیجیتال و مکانیکی، انسان‌ها و حیوانات است که هر یک با یک کد مستقل و تحت نام یک وسیله‌ی متمایز، در شبکه حضور دارند و سهم زیادی از تبادل معلومات و رفتار و رابطه میان آنها، بدون دخالت و نظارت مستقیم انسان انجام می‌شود.

 

  
بخش آموزش الکترونیک سایت آن رد