آموزش دی وی دی |مجله آموزشی مقالات آموزشی, ترفندهای آموزشی

نحوه‌ی اتصال فلش دیسک به پلتفرم اندروید

 

مترجم: حمید وثیق زاده
منبع: راسخون

 

با شرایطی که می‌دانید امروزه دیگر بحث محیط ذخیره‌سازی تحت پلتفرم های اندرویدی به مانند قبلی داغ نیست. به حقیقت این موضوع می توان با یک مقایسه کوچک بین محیط ذخیره سازی داخلی ابزار‌های اندرویدی با پلتفرم‌های در سالهای گذشته بود که پی برد. با اینحال باید این را هم مد نظر داشت که خیلی از مصرف کنندگان تلفن های همراه هوشمند هم امروزه عده ای فیلم‌ها را روی پلتفرم اندرویدی خود می‌بینند. در چنین حالتی ممکن است نیاز به یک چیز ویژه داشته باشیم. چرا که به توجه به چنین فیلم‌هایی, ابزار‌های اندرویدی حتی به توجه به حافظه‌های جانبی میکرو نیز یقیناٌ با کمبود محیط ذخیره‌‌سازی روبرو خواهند شد. ممکن است شما حدس زده باشید که منظور از آن کلمه چیز ویژه چیست؟ بله یقینا درست حدس زده‌اید.فلش دیسکها!

با شرایطی که میدانید این نوع حافظه‌های جانبی درمقایسه با میزان ظرفیت و حجم فیزیکی کوچکی که عرضه می‌کنند در مقایسه با حافظه‌های دیگر بسیار ارزان‌تر هستند.
هم اینک تعداد ابزار‌های اندرویدی که تمام و کمال از درگاه USB خدمات رسانی می‌کنند بسیار اندک است. از این جهت برای استفاده از توانایی اتصال فلش دیسک به پلتفرم اندرویدیتان باید اعمال جانبی‌ای را انجام دهید.
دیگر وقت آن رسیده به اصل موضوع که همان نحوه‌ی اتصال فلش دیسک به ابزار اندرویدی و بهره برداری از محتویات آن است بپردازیم. با ما همراه باشید.

موارد لازم برای برقراری این اتصال:

هم اینک نخستین چیزی که دلیل می‌شود تا از توانایی اتصال برخوردار شویم. چیزی نیست به جز رابط و استاندارد نرم افزاری USB On-The-Go (OTG).تاریخچه اجرا واستفاده از این استاندارد به سال ۲۰۰۱ میلادی برمی‌گردد. با اینحال هیچ نگران کننده‌ نیست.چرا که این استاندارد با گذشت بیش از یک دهه از ورژن اندروید three.1 که در سال ۲۰۱۱ پخش شده نیز به پلتفرم‌های اندروید اضافه شده است. با استناد به اینکه هم اینک حدوداٌ تمامی پلتفرم‌های اندروید حداقل از این ورژن استفاده می کنند, می‌توان نتیجه گیری کرد که این توانایی و استاندارد به روش حقیقی تحت اکثریت پلتفرم‌های اندروید قابل استفاده است. مهمترین مهم و خصوصیت استاندارد OTG این است که در زمان اتصال پلتفرم اندرویدیتان تحت نام Grasp مقرر کرده می‌شود. برای درک این مسئله مثالی می‌زنم. برای نمونه وقتی شما ابزار اندرویدی خود را به کامپپیوتر شخصیتان با بهره برداری از کابل دیتا وصل می‌کنید در اینجا رایانه شما حکم Grasp را داشته و پلتفرم اندرویدی هم در نقش Slave ظاهر می‌شود. در حقیقت اختلاف بین این دو حالت یعنی Grasp و Slave عرضه‌ی خصوصیت‌هایی است که یکدیگر را از هم متمایز می‌کند. در اینجا Msater قابلیت ها بیشتری را برای مصرف کنندگان ممکن می‌کند. حال نکته جالب این است که به توجه به اینکه پلتفرم اندرویدی حدوداٌ در تمامی عرصه‌ها نقش Slave را بازی می‌کند با اینحال در موضوع‌ی اتصال به فلش دیسک این حالت برعکس است.
اگر به دقت متن را خوانده باشید حتماٌ به خاطر دارید که گفتیم هم اینک اکثریبت ابزار‌های اندرویدی از توانایی OTG خدمات رسانی می‌کنند. با این وجود این حقیقت دارد با اینحال این معنی خدمات رسانی اتوماتیک و بی‌قیدوشرط نیست. به این معنا که شما غیر از اینکه باید درایورهای گوشی مورد نظرتان را از وبسایت تولید کننده برای خدمات رسانی کامل و شناسایی نرم افزاری دانلود کنید باید مطرح کنیم که در کمال تاسف برای بهره برداری از این توانایی نیاز به ابزار اندرویدی‌ای دارید که از جمیع جهات خدمات رسانی سخت افزاری عرضه کرده باشد نه تنها خدمات رسانی فیزیکی برای حالت میزبان تحت اتصال OTG.

برای اینکه بطور کلیٌ از خدمات رسانی OTG از تمامی جهات تحت پلتفرم خود مطمئن شوید دو راه می باشد. یکی با جست وجو در مشخصات پلتفرمتان در کاتالوگ گوشی یا جست‌وجو در شبکه جهانی وب و دیگری بهره برداری از برنامه‌ی USB OTG Checker .لذا توصیه می‌شود قبل از انجام هر کار دیگری با بهره برداری از این دو شیوه از امکان بهره برداری از این توانایی در گوشی خود مطمئن شوید.
نکته: امکان دارد پلتفرم اندرویدی شما به روش سخت افزاری از توانایی OTG خدمات رسانی کند با اینحال درایور‌های نرم افزاری خوب برای آن عرضه داده نشده باشد. در چنین موارد شما باید ابزار خود را روت کرده,درایوهارا نصب کرده و با بهره برداری از یک رم تازه با توانایی خدمات رسانی از OTG درمقایسه با فلش کردن گوشی خود اقدام کنید. با این وجود این اعمال جزء مراحل فرعی روش کار شمرده می‌شوند.

بهره برداری از کابل OTG:

اگر از خدمات رسانی کامل نرم افزاری و سخت افزاری تحت پلتفرم خود مطمئن شدید اکنون نیاز است که کابل متناسب برای اتصال فلش دیسک به دستگاهتان را نیز تهیه کنید. نکته جالب این است که این نوع کابل‌ها از هزینه محشر پایینی دارا هستند. با این وجود از این نوع کابل‌ها انواع متفاوتی می‌توان در مارکت پیدا کرد. تحت نام مثال عده ای کابلها هستند که غیر از توانایی اصلی خود حاوی توانایی SD Card Reader نیز هستند. ولی باید گفت ما اصراری به بهره برداری از این نوع کابلهای ویژه نداریم. و انتخاب آن را به خود شما واگذار می‌کنیم.

انتخاب فلش دیسک:

مورد نهایی که باید به آن اشاره کنیم انتخاب فلش دیسک,هارددیسک قابل حمل و یا SD Card به همراه رابط خواننده آن یعنی SD Card Reader است. در حالت عادی از تمامی این ابزار‌های ذخیره سازی می‌توان استفاده کرد. لیکن در باب انتخاب فلش دیسک باید در نظر داشته باشید که چون سیستم فایل آن FAT32 است باید چاره‌ای اندیشید. یک راه این است که آن را تحت فرمت NTFS قالب بندی کرد و راه دیگر بهره برداری از فلش دیسک نمونه Kingston Digital Datatraveler SE9 16GB USB 2.zero ‌‌می‌باشد.

اتصال فلش دیسک به پلتفرم اندروید:

اگر شما تمامی شرایطی که پیشتر گفته شد در باب پلتفرمتان برای اتصال اطمینان حاصل کردید. لازم است بگوییم که دیگر با روش سخت یا پیچیده‌ای روبرو نیستید. تنها کار باقی مانده اتصال کابل به پلتفرم اندرویدیتان است تا از یک حافظه حجیم با محتویات مورد نظر نهایت لذت را ببرید.
ابتدا کابل OTG را به ابزار اندرویدیتان وصل کنید. سپس حافظه ذخیره سازی اعم از فلش یا هارددیسک را به کابل OTG وصل نمایید. با این کار در رابط کاربری سیستم عامل اندروید و در قسمت نوار اعلانات با یک نماد USB مواجه خواهید شد. اگر کرکره اعلانات را پایین بکشید با یک گزینه که مبین اتصال حافظه جانبی را می دهد روبرو خواهید شد. سپس در صورتی که روی این اعلان ضربه‌ای بزنید با تنظیمات متناسب آن برخورد خواهید کرد.

با شرایطی که در عکس می‌بینید عنوان کلیه‌ی گزینه‌ها ماهیت عملکرد آنها را معین می نماید.. شما میتوانید تمامی تمامی فایلها را به همان ترتیبی که تحت ساختار گوشی می‌بینید مدیریت کنید. در آخر هم اگر کار دیگری نداشتید قادر اید با لمس کردن گزینه Unmount USB storage اتصال نرم افزاریتان را بین کابل و گوشی قطع کنید.
در عکس پایین میتوانید نمایی از فلش دیسک که از روش کابل OTG وصل شده را ملاحظه بفرمایید.

تصویر پایین هم نمایی از روش انتقال فایل را نشان می‌دهد.

به خاطر تکنولوژی OTG ما دیگر الزامی به بازکردن پوشش دستگاهمان برای دسترسی به micro SD و یا اجرای بازی‌های پیشرفته با سخت بارگذاری آنها تحت حافظه داخلی نخواهیم داشت.